Trochę historii…

Współczesny świat jest areną rozkwitu tzw. czwartej rewolucji przemysłowej, zwanej powszechnie Przemysłem 4.0. Termin ten rozpowszechniony został przez profesora Klausa Schwaba, założyciela i prezesa Światowego Forum Ekonomicznego. Opisuje aktualnie zachodzące, epokowe zmiany w świecie, które wytyczają dalsze kierunki dla rozwoju naszej cywilizacji. Pierwsza rewolucja przemysłowa, która trwała prawie 200 lat, rozpoczęła się od wynalezienia maszyny parowej i zrewolucjonizowała produkcję przemysłową. Druga rewolucja przemysłowa to elektryczność, masowa produkcja i silnik spalinowy na przestrzeni około 100 lat. Trzecia, przyniosła nam rewolucję w komunikacji, przynosząc nam komputery i internet i rozpoczęła się zaledwie około 50 lat temu. Czego dotyczy zatem czwarta, u progu której stoimy? Otóż łączy ona świat fizyczny, cyfrowy i biologiczny bazując na następujących, kluczowych technologiach: sztucznej inteligencji (AI), druku 3D, robotyzacji, nanotechnologii, biotechnologii, autonomicznych pojazdach (nie tylko naziemnych), łańcuchu bloków (blockchain) oraz tzw. internetowi rzeczy (Internet of Things). Tempo zmian rośnie wykładniczo, ale czy jesteśmy w stanie za nim nadążyć? 

Modelowy koncept uczenia się

Człowiek przez całe swoje życie dąży do osiągnięć. Pozostawmy indywidualnej ocenie, jakimi kryteriami oceniać winno się owe osiągnięcia. Jednak pewne jest, że w ewolucyjnym mechanizmie rozwoju człowieka istnieje ciągła potrzeba zwiększania kompetencji w celu poprawiania swojego bytu. Modelowo rzecz ujmując, od najmłodszego wieku do wczesnej dorosłości, gdzie człowiek znajduje się w fazie odkrywania, następuje testowanie swoich kompetencji. Następnie, przechodzi się do osadzania się warsztatu umiejętności w miarowym wzroście aż do wieku dojrzałego. I tu człowiek staje na rozdrożu stagnacji, spadku albo dalszego wzrostu kompetencji biegnąc do wieku późnej starości. Ten modelowy koncept uczenia się przez całe życie naprowadza nas na zwiększenie szansy na pełne zrozumienie otaczającej nas rzeczywistości, która przecież zmienia się diametralnie i coraz szybciej, nawet kilkukrotnie, w przeciągu zaledwie jednego pokolenia. 

Kompas Nauczania 2030

Zmiany technologiczne, zachodzące w tak zawrotnym tempie, wymagają od systemu edukacji ciągłego dostosowywania, aby sprostać zmianom wymagań zawodowych. Trzeba mieć na uwadze fakt, że nasze dzieci będą pracować w zawodach, które jeszcze dzisiaj nie istnieją! Dlatego tak ważne jest, aby stworzyć im warunki do jak najlepszej adaptacji. W chwili obecnej uważa się, że systemy edukacji nadążają za bieżącymi wymaganiami, ale czy sprostają niedalekiej przyszłości? Dlatego między innymi Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) wprowadziła Kompas Nauczania 2030, aby sprostać przyszłym wymaganiom. Natomiast w ślad za tymi wytycznymi, Rada Ministrów przyjęła Zintegrowaną Strategię Umiejętności 2030, który stanowi merytoryczny drogowskaz, w jakim kierunku powinna zmierzać polityka edukacyjna m.in. w obszarach rozwijania umiejętności poza edukacją formalną czy podczas planowania uczenia się przez całe życie. Warto zobaczyć co czeka nas i nasze dzieci już niedługo.